Dwie jednoaktówki baletowe

Szeherezada
**Muzyka: Nikołaj Rimski-Korsakow
**
Spektakl w choreografii Roberta Bodnary miał swoją premierę w 2018 roku. Opowieść o zazdrości i potrzebie bliskości w inscenizacji Opery Śląskiej nie ma w sobie nic z orientu i baśni, znanych z "Szeherezady" w choreografii Michaiła Fokina z 1910 r. Cały ciężar opowieści zostaje przeniesiony na relacje między bohaterami i rozbudowaną psychologię postaci. Akcja rozgrywa się w bliżej nieokreślonej współczesności, w bogatym domu zamożnego małżeństwa, w zimnych współczesnych wnętrzach. Nieświadomych domowników nieustannie podglądają ukryte kamery monitoringu. To podejrzliwy Szahrijar śledzi w ten sposób każdy krok żony i służby, karmiąc swoje kompleksy i obsesje. Jego chorobliwa zazdrość pogłębia konflikt i niszczy więź między dwojgiem bliskich sobie kiedyś ludzi, napędzając spiralę wydarzeń, które nieuchronnie prowadzą do tragicznego finału.

Odejście od baśniowego charakteru spektaklu ma odsłonić ukryty w nim uniwersalizm sprawiając, że losy bohaterów przybiorą bardziej ludzkiego wymiaru, staną się bardziej autentyczne i bliższe współczesnemu widzowi. Te ponadczasowe walory sprawiają, że pomimo ponad stu lat od swojej premiery Szeherezadę można określić dziełem żywym i aktualnym również i dziś.
**
Głód**
**Muzyka: W.A. Mozart, A. Pärt, N. Paganini, T. Albinoni, G.B. Pergolesi, J. Massenet, S. Rachmaninow, H. Biber, J.S. Bach, G.F. Händel
**
"GŁÓD" jest autorską interpretacją słynnej powieści Knuta Hamsuna i nie stanowi jej dosłownej adaptacji. Punktem wyjścia dla spektaklu stały się wybrane motywy i idee zawarte w dziele norweskiego pisarza, przefiltrowane przez osobisty komentarz twórcy. Przedstawienie opowiada historię bezimiennego literata i dziennikarza, który wśród ulic Christianii - dzisiejszego Oslo - zmaga się z ubóstwem, samotnością i postępującym wyczerpaniem. Wraz z narastającym głodem rzeczywistość zaczyna tracić wyraźne granice, a miasto przeobraża się w labirynt wspomnień, lęków i wyobrażeń. Spektakl rozwija się jednocześnie w dwóch przestrzeniach. Pierwszą z nich jest świat rzeczywisty, obserwowany oczami głównego bohatera. Drugą stanowi świat wewnętrzny - pełen obsesji, marzeń i halucynacji, które stopniowo zaczynają przenikać codzienność. Zacieranie granic pomiędzy tymi rzeczywistościami prowadzi do coraz głębszego rozpadu psychiki bohatera i nadaje jego przeżyciom wymiar uniwersalny. Inspiracją dla konstrukcji postaci i dramaturgii jest modernistyczny charakter twórczości Hamsuna, uznawanego za jednego z prekursorów powieści psychologicznej i egzystencjalnej. "Głód" jest opowieścią o człowieku poszukującym sensu, walczącym z niedostatkiem i pragnącym zostać dostrzeżonym. To historia o granicach ludzkiej wytrzymałości, potrzebie bliskości i sile twórczości. Spektakl nie daje jednoznacznych odpowiedzi, lecz zaprasza widza do osobistej refleksji.

Choreografię do spektaklu przygotował Wiktor Perdek, tancerz solista Opery Śląskiej w Bytomiu, absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletow